“Ik zing én roggel jullie toe”

21-05-09 - Kyteman, WATT Rotterdam
22-05-09 – HIT ME TV, Atak Enschede
23-05-09 - Lucky Fonz III, Oosterpoort Groningen
24-05-09 - Boris, Oosterpoort Groningen

Nadat Shanna de dag voor Kyteman nog even Acda & de Munnik in het theater in Drachten had bekeken vergezeld door Nandi, met kippenvel eruit kwam en wéér (lees: ze had het al eens eerder gezien) had genoten van de grappen, grollen en mooie teksten was het donderdagmiddag tijd om vanuit Groningen te vertrekken richting Rotterdam.

Met een dramatische ochtend met niet eens als toppunt dat Shanna een stuk van haar voortand verloor tijdens het tanden poetsen ging zij toch met volle moed en een niet heel gebit de trein in naar Rotterdam. Wat was Shanna blij met de NS, alles verliep op railtjes! Zou het hele weekend zo verlopen?

Shanna & Elisa ontmoeten elkaar op het Centraal Station, nuttigen een milkshake, eten wat, drinken wat, lopen wat rond om uiteindelijk op tijd aan te komen bij de WATT waar de deuren bijna open gingen. Terwijl Shanna nog wat zeurt over haar tand én verkoudheid strijkt de tijd voorbij. Geen voorprogramma, dus daarom werd besloten dat ze maar een half uurtje later dan gepland beginnen. Kyteman en z’n HipHop Orkest. Maar hé, dat gaf echt helemaal niks, want wat was het géweldig!

Rappende mannen met veels te grote kleren, die op en af het podium gaan, om vervolgens op het einde met z’n allen nog even een half uurtje te jammen. Geweldig! Spierpijn van ‘de handjes in de lucht’ een heel nummer lang én beide handen hé! Vermoeiend, maar super! Op een gegeven moment staan er 20 of meer man op het podium en weet je niet meer waar je moet kijken. Het is allemaal mooi, iedereen doet enthousiast mee en voor je het weet is het afgelopen. We stonden weer buiten en het was weliswaar nog licht! Wow, een nieuwe ervaring en belevenis rijker.

Ja jeetje, dan ben je vroeg thuis, maar volgens mij hebben we het nog aardig laat gemaakt? In ieder geval, de volgende dag was het zover om de trein te pakken richting Enschede. Daar ontmoetten we Sanne die ons graag wou vergezellen bij het avondje Hit Me TV! En hé, weer reden de treinen zoals het moest. Hulde!

Met het mooie weer vertoefden wij nog even in de straten van Enschede en haalden herinneringen op aan onze vorige keer Enschede, toen we er kwamen voor De Staat. Onderweg vroegen er mensen in een busje ons nog de weg naar de Atak. Natuurlijk wisten we dat en Shanna liet dit weten door te zeggen: ‘Als dit gebouw er niet stond, dan kan je gewoon rechtdoor rijden en daar is het!’. Heel duidelijk.

 Terwijl Shanna nog even met een aanhangbord/paal op de foto gaat is het tijd om richting Atak’s z’n deuren te gaan. Hé zeg, er staan al mensen (2). De jassen worden bij de garderobe afgeleverd, Shanna snuift nog een aantal keer haar verkoudheid naar binnen terwijl Elisa nog een dansje doet en Sanne haar fototoestel test en voor je het weet begint daar Kensington. Die hebben we wel eens eerder als voorprogramma gezien bij The Wombats en laatst nog bij Hit Me TV. Ho, wacht even word daar door ons meegezongen? Het gaat haast vanzelf. Terwijl de zaal zich heeft gevuld met voor mijn gevoel 20mensen deinen wij mee op het ritme van Kensington.

Shanna poseert bij de uithangpaal

  Terwijl Kensington van het podium verdwijnt wachten wij met spanning maar vooral veel lol op Hit Me TV. Hoewel we ze toch al wel een aantal keer hebben gezien hebben we deze keer toch weer nieuwe dingen geleerd. Bow schijnt altijd ‘irritant vrolijk’ te zijn. Jaap springt graag op bars en zoekt het graag nog hogerop door op een stapel boxen te klimmen. Een foto van Frank, door Shanna gemaakt, komt in juni ergens in het 020-blaadje van Amsterdam. Thijs houd ons graag voor de gek door te zeggen dat HMTV mee kan doen met het EK/WK van curlen, maar Frank legt ons het fijne ervan uit. Een concert van Hit Me TV is eigenlijk nooit slecht. Na de laatste trein naar Groningen te hebben gemist en de laatste bus naar Sanne’s huis was Sanne’s vader zo aardig om ons op te halen met een.. busje (!) zodat wij niet 3 uur hoefden te lopen, wat we trouwens niet erg vonden, naar Sanne’s huis!

 

Jaap & Frank

 

Terwijl Sanne naast de wasmachine in slaap probeerde te vallen, namen Shanna & Elisa nog even de hele avond dunnetjes door. Wat uitte in een goede nachtrust voor de twee, want Shanna’s verkoudheid was spontaan genezen, maar minder voor die van Sanne die minder had geslapen en de volgende dag ook nog moest werken! Het arme kind!  Na een grondig afscheid fietstte Sanne naar haar werk terwijl Shanna & Elisa met de bus naar het station van Enschede gingen. Lekker rustig aan naar Groningen, want die avond was het alweer tijd voor Lucky Fonz III!

Helaas had de NS er niet zo’n in als ons. In Almelo werden we gedumpt door de trein, waar we verder moesten met de bus naar Wierden en daar wachten we nog een hele tijd. Gelukkig wel in de zon. Om vervolgens eindelijk onze reis verder te gaan richting Groningen om daar met een dikke 2 uur vertraging aan te komen. Gezellig. Wel mooi is dat we ons geld terug kunnen krijgen. 

Wachten op de trein ís vermoeiend

Die avond vergezeld Maya ons naar Lucky Fonz III (Ottoo) Met een goed gevulde maag van de ‘Lekkel Lekkel’ denderen wij de Oosterpoort binnen om de mooiste zitplaatsen te krijgen. Nog voordat de supportact begint, valt Lucky Fonz letterlijk de zaal binnen door half van het trappetje te vallen, maar ‘Dit hoort allemaal bij de show’ stelt hij ons gerust. Otto kondigt zelf even het voorprogramma aan om vervolgens ook ervan te genieten in de zaal. The Woodwards. Je zou toch denken dat hier een bandje zou staan met meerdere personen. Maar nee, gewoon 1 man met gitaar en 2 glazen whisky. Superstoer.

Daarna was het tijd voor Lucky Fonz III om te beginnen. Hij had een nieuw concept bedacht door eerst 3 kwartier te spelen, dan een pauze in te lassen en daarna nog eens 3 kwartier te spelen. Wat een concept! Dit keer had hij zijn orkest thuis gelaten, wat niet uitmaaktte want met of zonder het is en blijft mooi. Met de grootste grappen en grollen werkt Otto zijn hele setlist door, waar wij nog iets leerden. Terwijl hij bijna op zijn voorhoofd viel door te struikelen over zijn gitaarkoffer vertelde hij ons dat als je denkt; ‘Dit hoort vast niet bij de show!’ dat het dan juist wel bij de show hoorde. En als je denkt ‘Dit hoort allemaal bij de show!’ Dat het dan waarschijnlijk heel spontaan was. Fijn om te weten.  

Lucky Fonz III, in het donker, achter dé piano

 Na afloop werd er natuurlijk nog even gesingeerd. Alle cd’s allang in bezit, moest er maar een poster worden gekocht. Handtekening voor Elisa. Een creatieve uitspatting van Otto, met een diepere betekenis voor Shanna. Wie word daar nou  niet blij van? Het werd tijd om te vertrekken en deze avond af te sluiten met cocktails  in de stad! Lekker.

De volgende ochtend wakker wordend met Astro-TV, die ons nog een paar wijsheden voor de dag meebrengt, word er gediscussieerd over of we wel of niet naar Boris gaan. Die schijnt namelijk ook in de Oosterpoort te komen. ‘Wat staat erin het voorprogramma?’. Niemand schijnt het te weten, dan maar gewoon heen gaan!

Terwijl we Maya afzetten op het station, pakken wij nog een filmpje mee in de Pathé. Ché Part2! De film word ingeleid met een cubaanse dans. Hardstikke leuk, helaas waren we net te laat voor de Bacardi Mohito’s, maar gelukkig hadden we die de vorige avond ook al gehad. Na de film nog een flinke zoektocht naar een goede eetplek, maar zoek en gij zult vinden. Heerlijke wraps en bagel én smoothies! Hoi, dit is een plek om te onthouden.

Nadat onze maagjes waren gevuld, werd het tijd voor Boris. Snel nog een kaartje kopen en in de zaal was het nog aardig rustig. Het voorprogramma, waar de naam ons van is ongeschoten, was leuk. Boris was leuk. Het publiek was nog leuker en na afloop was er ook nog een signeersessie. Leuk. Boris is leuk, maar laten we het maar bij 1 x houden in tegenstelling tot andere bandjes.